Kącik terapeutyczny część 3

Kochani!

Przedłuża nam się czas siedzenia w domu. Kiedy zaczyna brakować pomysłów zachęcam Was do czytania książek.

Kiedy czytamy dzieciom to nieświadomie (choć pewnie wielokrotnie świadomie) przekazujemy im pewne wartości, pomagamy uporządkować ich świat. Inaczej nazywa się to bajkoterapią. Polega ona na wykorzystaniu bajek, baśni w celach terapeutycznych, edukacyjnych czy relaksacyjnych. Bajki w klasycznym pojęciu, to krótkie opowiadania, często wierszowane, w których bohaterami są zwierzęta, ludzie czasami rośliny lub przedmioty i zawierają swoisty morał, pouczenie, wypowiedziany wprost albo dobitnie zasugerowany.

Dziecko w wieku przedszkolnym jest wrażliwe na wszystkie formy sztuki, a na jego psychikę szczególnie oddziałuje literatura piękna. Książki są źródłem niewyczerpanych wrażeń, przeżyć i wzruszeń, uczą mowy ojczystej, wzbogacają słownik dziecka, rozwijają zainteresowania, pomagają dzieciom  w przyswajaniu pewnych treści programowych.

Bajkoterapia jest jedną z wielu metod wykorzystywaną do pracy z dziećmi. Jej celem jest lepsze zrozumienie dziecka oraz jego problemu. Dostarczenie mu wiedzy oraz pozytywnych wzorców zachowania, sprawia, że dziecko poznaje różne sposoby myślenia jak i działania dzięki czemu potrafi samo stawić czoła problemom. Bajkoterapia to, mówiąc najprościej, terapia przez bajki. Jak wykazały badania psychologów, czytając określone bajki można dziecku pomóc w wielu trudnych dla niego sytuacjach emocjonalnych, takich jak np. irracjonalne lęki lub pierwsze dni w przedszkolu. Bajkoterapia to także doskonała metoda relaksacyjna. Odpowiednio dobrane i opowiedziane albo przeczytane historie mogą doskonale wyciszyć dziecko, po godzinach nauki i zabawy pełnych wrażeń i emocji.

Bajki oraz baśnie, chociaż proste w swojej treści, spełniają wiele funkcji. Dają wiarę we własne siły i poprawę losu. Dziecko buduje w sobie poczucie, że chociaż jest źle, to później los może się odwrócić. Dziecko widzi, że nie jest samo z problemem. Po wysłuchaniu lub przeczytaniu bajki dzieci wyobrażają sobie, jak wyglądają bohaterowie, malują ich postacie na obrazkach, wchodzą w ich role w zabawkach, utożsamiają się z nimi. Dzięki temu rozwijają wyobraźnię oraz ćwiczą kreatywność. Funkcja ta jest bardzo ważna, ponieważ wzmacnia poczucie własnej wartości, buduje optymizm oraz utrwala inny sposób myślenia: jestem silny, poradzę sobie z każdym problemem, wiem jak to zrobić, nie poddam się, pokonam własne słabości. Świat baśni rekompensuje dziecku ubogie środowisko wychowawcze, zaspokaja ważne dla jego rozwoju emocjonalnego potrzeby. Bajki i baśnie pozwalają dziecku oderwać się od otaczającej go rzeczywistości, zapomnieć o stresie, niepokoju, bólu oraz lęku. Humorystyczne historie, odpowiednio dobrane, pozytywnie wpływają na emocje dziecka, wyciszają oraz uspakajają. Bajki odciążają czytelnika– stają się miejscem, do którego można uciec. Funkcja ta najczęściej jest realizowana przez bajki terapeutyczne i jest potrzebna, kiedy czytelnik nie może wpłynąć na bieg wydarzeń. Pomaga to obniżyć stres oraz niepokój. Bajki tworzą nowe wzorce zachowań– małe dzieci uczą się od bohaterów reguł, które rządzą w świecie dorosłych. Naśladując ich zachowania, przyswajają role społeczne, które potem ćwiczą w zabawach ze swoimi rówieśnikami.

Świat bajek swoim przekazem zaczarowuje i odmienia dziecko. A przede wszystkim jest dobrym i wartościowym czasem spędzonym razem z dzieckiem. Na pewno dzieci już jako dorośli będą z sentymentem wspominały bajki czytanie przez rodziców.