Kącik psychologiczny część 6

Drodzy rodzice!

Dom a przedszkole – różnica w zachowaniu

Bywają sytuacje, że dziecko inaczej zachowuje się w domu, a inaczej w przedszkolu. Na przykład po rozmowie z nauczycielem okazuje się, że w przedszkolu maluch jest bardzo spokojny, a w domu „wszędzie go pełno”. Nie raz budzi to zdziwienie, czasem wręcz niedowierzanie. Zdarza się, że rodzice mają wręcz poczucie, że zaszła pomyłka i nie słuchają o zachowaniu swojego dziecka. Musimy pamiętać, że takie sytuacje mogą się zdarzać. Jak to możliwe? Dzieje się tak dlatego, że dom rodzinny i przedszkole to zupełnie różne środowiska. Różnią się zarówno pod względem otoczenia fizycznego i jego właściwości (wielkości i układu pomieszczeń, poziom hałasu, dostępnej przestrzeni itd.), jak i społecznego (otaczający ludzie, obowiązujące reguły, reakcje dorosłych itd.). W ciągu dnia zmienia się także m. in. poziom zmęczenia czy emocje. Kiedy się nad tym zastanowimy, to znamy to z autopsji – zazwyczaj nieco inaczej zachowujemy się w pracy, a inaczej w domu. U dzieci być może różnica jest bardziej wyraźna, gdyż nie posiadają one takich umiejętności panowania nad swoim zachowaniem i emocjami jak dorośli. Każde zachowanie to komunikat, któremu trzeba się przyglądać i próbować właściwie go odebrać. Każda sytuacja jest wyjątkowa. Jeżeli w danym środowisku zaistnieją trudności konieczna jest współpraca między rodzicami a nauczycielami, by wspólnie znaleźć obszar, który wymaga modyfikacji.

 

Rozwijanie wyobraźni dziecka.

Kiedy wszystkie klocki Lego zostały już złożone, podobnie jak puzzle, kolorowanki znudziły się, samochodziki czy lalki odłożone w kąt, a bajek też nie można oglądać zbyt długo, bo ich nadmiar szkodzi pojawia się pytanie jak zająć dziecku czas mając na uwadze przede wszystkim jego rozwój. Przypomnijmy sobie własne dzieciństwo kiedy nie było tylu zabawek czy gier, a nikt się nie nudził i spróbujmy rozwijać to co w dzieciach bardzo cenne i niesamowite a mianowicie wyobraźnię. Dziecięca wyobraźnia zwłaszcza tych dzieci w wieku przedszkolnym nie zna granic.

Wspólna zabawa, kiedy tworzy się  historie pełne szalonych przygód wszystko jest możliwe, nie potrzeba nawet wielu rekwizytów, łózko zamienia się w  piracki okręt, ręcznik staje się peleryną superbohatera, poduszki rozłożone na podłodze kamieniami po których trzeba przejść żeby nie wpaść do rwącej rzeki. Dzieci cieszą się, kiedy rodzic dołącza do zabawy bo dokłada nowe pomysły i szczegóły korzystając ze swojej wiedzy, dziecko uczy się w ten sposób np. nowych słów takich jak burta, ster, czy rufa kiedy np. bawi się z mamą czy tatą w żaglówkę, a sama zabawa trwa też wtedy dłużej.Aby wzbogacić repertuar zabaw, nie musimy mieć gotowych przebrań, warto pokazać dziecku jak zrobić koronę, maskę, pióropusz indiański czy miecz. Niech to nie będą rzeczy cenne i trudne do wykonania, patyk może być czarodziejską różdżką, kijem, mieczem i masztem statku. Fantastycznie sprawdzają się też duże, kartonowe pudła.Co jeszcze korzystnie wpływa na wyobraźnię dziecka.

Czytanie dziecku bajek, bo ich rola jest tu nieoceniona, dziecięca literatura przenosi w inny świat do krain, sytuacji spoza naszego codziennego życia. Dziecko, któremu się czyta ale również opowiada historie wyobraża sobie to co słyszy i te wyobrażenia mogą przydać się podczas własnej zabawy, kiedy to chce zostać dzielnym rycerzem lub popłynąć na wyspę syren

.Opowiadanie i wymyślanie własnych historii również może być ciekawa twórczą zabawą. Opowiadając można zaproponować dziecku aby się dołączyło. Gdy rodzic zacznie opowiadanie dziecko może kontynuować, dokładając własne pomysły.
Wyobraźnie rozwija również rysowanie, można pobawić się we wspólne rysowanie kiedy rodzic zaczyna a dziecko kończy. Wspólnie rysując można wymyślać przygody dla swoich postaci. Spróbujmy też wykorzystać gotowe obrazki, czy postaci wycięte z gazet które można naklejać na papier, dorysowywać im tło itp.. Jeśli mamy kredę i tablicę można malować na niej lub wytłumaczyć dzieciom w jakim miejscu mogą malować na dworze.

Zabawa w teatr choćby zrobiony z kartonowego pudła również wspaniale rozwija wyobraźnię , ale również uczy dzieci wcielania się w role. Pacynkami mogą być pluszaki a nawet kuchenne drewniane łyżki, lub można je wykonać z papieru czy z za małych już skarpetek .Warto spróbować odgrywać znane historie np. bajkę o czerwonym kapturku, a z czasem dziecko będzie tworzyć własne.

 

Dlaczego rozwijanie wyobraźni dzieci jest tak istotne

Istnieje wiele obszarów, które w naturalny sposób wzmacniają się i rozwijają podczas zabawy z wyobraźnią.

Dziecko bawi się używając wyobraźni, a jednocześnie wprawia się w nowych rolach i uczy się np. opieki nad słabszym, pokonywania trudności. Uczy się też norm społecznych – nawet w takiej zabawie można dziecku tłumaczyć, co jest dobre, a co złe, co wolno zrobić, a czego nie powinno się pod żadnym pozorem. Rozwija też swoją empatię, gdyż w wyobraźni dziecko musi wczuć się w sytuację kogoś innego, musi zastanowić się, co ten ktoś czułby naprawdę w takiej sytuacji.

Uczy się nowych umiejętności i zachowań ,nawet  np. gdy bawimy się w gotowanie zupy. Buduje również coś bardzo cennego, a mianowicie poczucie własnej wartości: ratuje tonącego, opiekuje się stadem koni i walczy ze złą czarownicą. To ono sprawuje kontrolę nad tym, co się dzieje, nawet jeśli sytuacja jest przerażająca.

Dziecko uczy się także rozwiązywania problemów. Najczęściej za dzieci robią to dorośli. W zabawie to dziecko musi poradzić sobie i samo znaleźć rozwiązanie.