Integracja Sensoryczna – ul. Olsztyńska

 

INFORMACJA O PROJEKCIE

„Moje przedszkole na Kujawskiej – nowe miejsca wychowania przedszkolnego w Ostrowie Wielkopolskim”

 

Publiczne Przedszkole nr 11 im. „Calineczki” przy ulicy Olsztyńskiej  realizuje projekt unijny „MOJE PRZEDSZKOLE na Kujawskiej– nowe miejsca wychowania przedszkolnego w Ostrowie Wielkopolskim”. Głównym celem projektu jest wzrost liczby miejsc wychowania przedszkolnego poprzez utworzenie nowych 30 miejsc wychowania przedszkolnego oraz rozszerzenie oferty edukacyjnej o dodatkowe zajęcia dla 70 dzieci w wieku 3-4 lata.

Projekt realizowany będzie do 31 sierpnia 2019 rokuprzez Gminę Miasto Ostrów Wielkopolski w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2014-2020 współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego.

W ramach zajęć dodatkowych zwiększających szanse edukacyjne dzieci zaplanowano zajęcia, które nie były dostępne do tej pory w ofercie przedszkola, w tym: zajęcia z dogoterapii, hipoterapii, arteterapii oraz integracji sensorycznej.Ponadto projekt zakłada dofinansowanie 12 miesięcy bieżącej działalności niniejszego przedszkola. Do prowadzenia tej działalności zostali zaangażowani wykwalifikowani nauczyciele, oligofrenopedagodzy, pomoce nauczyciela, pedagodzy,psycholodzy i logopedzi.W ramach projektu zakupione zostały niezbędne pomoce dydaktyczne oraz wyposażenie dla nowo utworzonych miejsc przedszkolnych.

Liczba utworzonych w ramach udzielonego wsparcia nowych miejsc wychowania przedszkolnego odpowiada faktycznemu i prognozowanemu w perspektywie 3-letniej zapotrzebowaniu na usługi edukacji przedszkolnej w Gminie Miasto Ostrów Wielkopolski.

Zajęcia dodatkowe zwiększające szanse edukacyjne dzieci realizowane są na terenie placówki przedszkolnej podczas pobytu dziecka w przedszkolu.Rozpoczęły się od miesiąca – październik 2018 r. i trwać będą do końca miesiąca – czerwiec 2019 r. Dzieci uczęszczają na zajęcia zgodnie z założeniami projektu oraz w oparciu o harmonogram poszczególnych zajęć. Udział w zajęciach dodatkowych bierze 70 dzieci w wieku 3-4 lata (w tym 30 miejsc w ramach nowo utworzonych miejsc) na jeden semestr:

  • 14 dzieci dogoterapia,
  • 30 dzieci arteterapia,
  • 12 dzieci integracja sensoryczna,
  • 14 dzieci hipoterapia.

Każde dziecko ma możliwość korzystania z 2 rodzajów zajęć. Rozszerzenie oferty przedszkola o dodatkowe zajęcia zwiększające szanse edukacyjne dzieci pozwoli na większy rozwój społeczny, intelektualny, emocjonalny, językowy i ruchowy dzieci.

W ramach projektu finansowanego ze środków Unii Europejskiej w przedszkolu realizowane są zajęcia dodatkowe   z  Integracji Sensorycznej.

 

INTEGRACJA SENSORYCZNA

Zajęcia dodatkowe w ramach projektu „Moje przedszkole na Kujawskiej – nowe miejsca wychowania przedszkolnego w Ostrowie Wielkopolskim” prowadzone są przez Panią mgr Karolinę Kierzkowską – terapeutę pedagogicznego, pedagoga oraz terapeutę integracji sensorycznej. Pani Karolina jest także nauczycielem kontraktowym i pracuje na co dzień jako nauczyciel wychowania przedszkolnego w Publicznym Przedszkolu nr 17 w Ostrowie Wielkopolskim.

Terapia integracji sensorycznej polega na rozwijaniu prawidłowego odbioru i analizy bodźców dostarczanych     z otoczenia poprzez zmysły zewnętrzne (wzrok, słuch, dotyk, smak, węch) oraz płynące z własnego ciała poprzez zmysły wewnętrzne (równowagi i czucia głębokiego). Są to dla dziecka bardzo atrakcyjne zajęcia, gdyż mają charakter wesołej zabawy ruchowej. Podczas tych zajęć dostarczane są dziecku takie bodźce, których najbardziej potrzebuje jego system nerwowy (ustalone, według wcześniejszej diagnozy dziecka).  Terapia ta zwana „naukową zabawą” odbywa się w przyjemnej sali wyposażonej w specjalistyczny sprzęt i pomoce do stymulacji wszystkich systemów zmysłowych. W trakcie terapii nie uczy się dzieci konkretnych umiejętności lecz poprawiając integrację sensoryczną wzmacnia procesy nerwowe leżące u podstaw tych umiejętności.

Termin „Integracja sensoryczna” (wg. A Jean Ayres) oznacza proces, w którym następuje organizacja dostarczanych do naszego organizmu wrażeń, tak aby mogły być wykorzystane    w celowym, zakończonym sukcesem działaniem, inaczej mówiąc to zdolność układu nerwowego do rozpoznania, zbierania, sortowania, zapamiętania lub odrzucenia informacji odbieranych za pomocą zmysłów, a następnie integrowania ich (łączenia, porównywania itp.) z wcześniej posiadanymi i takiego przetwarzania, by ostateczny rezultat był użyteczny i przydatny    w tym kolejnym działaniu.

O zaburzeniach integracji sensorycznej i konieczności podjęcia terapii możemy mówić wtedy, gdy u dziecka widzimy jedną z niżej podanych nieprawidłowości:

  • ma problemy z czynnościami, z którymi jego rówieśnicy dobrze sobie radzą np.: z ubieraniem się, wiązaniem sznurowadeł, rysowaniem, budowaniem z klocków, łapaniem piłki, itp.,
  • nie lubi być dotykane, w grupie staje zwykle z boku,
  • chodząc szura nogami, nie odrywa stóp od podłoża, boi się wchodzić na drabinę,
  • wykonuje różne czynności w sposób nieefektywny, ma słabą mała motorykę, ma trudności z odwzorowaniem ruchu,
  • jest nadmiernie wrażliwe na dźwięk czy jaskrawe światło,
  • ma zmniejszoną wrażliwość na dotyk, nie zauważa że się uderzyło, poszukuje mocnych bodźców, prowokuje gwałtowne zabawy, bójki,
  • ma opóźniony rozwój mowy, braki w słownictwie lub zaburzenia artykulacji,
  • przejawia trudności z przełożeniem instrukcji werbalnej na odpowiedź ruchową,
  • jest w nieustannym ruchu, ale na niczym się nie koncentruje,
  • samo się nie bawi, jest apatyczne,
  • jest impulsywne, często traci samokontrolę i ma trudności z uspokojeniem się,
  • ma trudności z opanowaniem technik szkolnych, zwłaszcza czytania i pisania.

 

NAJCZĘŚCIEJ WYSTĘPUJĄCE ZABURZENIA INTEGRACJI SENSORYCZNEJ

  • zmniejszona wrażliwość układu przedsionkowego

Bodźce odbierane w toku codziennej aktywności ruchowej są niewystarczające. Dziecko bardzo lubi się huśtać, skakać, kręcić, biegać z gwałtownymi zwrotami często buja się na krześle, lubi przyjmować pozycję „do góry nogami”. Poszukuje wrażeń, jednak te, których sobie dostarcza nie zaspokajają jego potrzeb.

  • nadwrażliwość układu przedsionkowego

Przy tej dolegliwości nawet niewielki ruch odbierany jest jako duży. Szybszy ruch powoduje lęk. Dziecko dotknięte tym zaburzeniem porusza się powoli, a nawet „szura nogami”. Nie lubi ruchu z zamkniętymi oczami, wspinania, skakania, wchodzenia na schody z widoczną przestrzenią w dole.

  • zmniejszona wrażliwość układu czucia głębokiego

Dotyczy to bodźców odbieranych przez receptory znajdujące się w mięśniach, stawach, ścięgnach i torebkach stawowych. Słabsza informacja z tych receptorów negatywnie wpływa na planowanie ruchu, napięcie mięśniowe, koordynację. Dzieci gorzej czują swoje ciało. Niezgrabnie poruszają się. Dostarczają sobie bodźców uderzając rękami, nogami, potrącając inne dzieci w grupie, gryząc jakiś przedmiot itd.

  • nadwrażliwość dotykowa

Dziecko z tym zaburzeniem ma nasilone reakcje na dotyk. Nie lubi być przytulane. Niespodziewanie dotknięte reaguje nadmiernie. Nadwrażliwości dotykowej często towarzyszą zaburzenia koncentracji uwagi i nadruchliwość.

  • zmniejszona wrażliwość na bodźce dotykowe

Jest odwrotnością poprzedniego zaburzenia. Dziecko jest mniej wrażliwe na dotyk, a tym samym częściej ulegają urazom, bardzo się brudzi, nie czuje np. resztek jedzenia na buzi. Lubi bawić się ciężkimi zabawkami. Stale poszukuje bodźców, często zaczepia „inne” dzieci.

  • nadwrażliwość wzrokowa, słuchowa, smakowa i węchowa

W środowisku jaskrawo oświetlonym dziecko staje się rozdrażnione. Na niektóre dźwięki reaguje zasłaniając dłońmi uszy. Nie tolerują pewnych zapachów i smaków.

  • zaburzenia integracji obustronnej

Mamy w tym wypadku do czynienia zarówno z dysfunkcją   w obrębie kontroli nad własnym ciałem, zaburzeniem czucia proprioceptywnego (głębokiego), informującego    o położeniu poszczególnych części ciała.

  • słaba percepcja przestrzeni i formy

Dzieci z tym zaburzeniem mają trudności z zabawami konstrukcyjnymi. Łatwo tracą orientację w terenie. Brzydko piszą malują i rysują.

  • nieumiejętność przekraczania linii środka ciała

Występuje u dzieci, które nie opanowały koordynacji obustronnej w powiązaniu z koordynacją oko-ręka. Pojawiają się trudności z czytaniem, rysowaniem, czynnościami ruchowymi.

  • ruchy jednostronne zamiast naprzemiennych

To zaburzenie powoduje brak sprawnej obustronnej koordynacji ruchowej, nieefektywne poruszanie się, brak płynności ruchu w sporcie.

  • trudności w wodzeniu wzrokiem

Przyczyną jest przetrwały toniczny odruch szyjny. Powoduje on, że na poziomie podkorowym występuje zaburzenie współpracy układu wzrokowego z układem przedsionkowym. To zaburzenie manifestuje się zbyt wolnym czytaniem.

  • zaburzenia koncentracji uwagi

Przyczyną może być nieprawidłowa selekcja bodźców. Mózg otrzymuje nadmierną ilość bodźców, a to utrudnia koncentrację na jednym zadaniu. Dziecko nieustannie zmienia obiekty swych zainteresowań.

  • problemy z samooceną i kontrolą

Nieprawidłowości, które wystąpią na poziomie czucia swego ciała, szczególnie w sferze psychologicznej, mogą spowodować nieodpowiednią samoocenę. Zła samoocena może być przyczyną trudności w kontaktach z rówieśnikami.